Gekennzeichneter Inhalt

ochrona lasu

Wiedza o procesach zachodzących w przyrodzie i kontrola stanu środowiska leśnego pozwalają leśnikom na wczesną diagnozę zagrożeń, mogących wpłynąć negatywnie na stan lasu. Każdego roku podejmują oni działania mające na celu zachowanie trwałości lasu i zwiększenie jego naturalnej odporności na czynniki szkodotwórcze.

Stan zdrowotny i sanitarny drzewostanów Nadleśnictwa Nowogard jest dobry. Miały na niego wpływ następujące czynniki:

• gradacja brudnicy mniszki w latach 1981-1983;

• występowanie gruntów porolnych zagrożonych chorobami grzybowymi;

• powtarzające się cyklicznie wiatry huraganowe;

• susze powodujące szkody w uprawach i zagrożenie od szkodników wtórnych;

• przymrozki spóźnione w okresie maj-czerwiec;

• wahania poziomu wód gruntowych – wzrost zagrożeń w uprawach, zwłaszcza w okresie suszy oraz osłabienie d-stanów – wzrost wydzielanego posuszu;

• zamieranie drzewostanów – np. w 1999r. pow. ogółem 600 ha, w 2005r. db – 66 ha, bk – 153 ha, js – 58 ha, w 2013r. js - 84,55 ha, db - 71,00 ha, bk - 72,79 ha.

Działania podejmowane dla ograniczania zagrożeń ze strony owadów mających znaczenie gospodarcze:

• kornik drukarz – prognoza zagrożenia i ograniczanie liczebności przez wykładanie pułapek feromonowych – średniorocznie 190 szt.;

• przypłaszczek granatek i smoliki – metody zwalczania oparte są na znajomości biologii, stałej kontroli i poprawie stanu sanitarnego lasu poprzez ewidencję i usuwanie drzew zasiedlonych;

• szeliniak sosnowiec – zwalczany metodami tradycyjnymi poprzez kopanie dołków chwytnych i wykładanie wałków sosnowych oraz bezpośredni zbiór z sadzonek;

• szkodniki glebowe rokrocznie występują i są zwalczane w gospodarstwie szkółkarskim;

• brudnica mniszka – kontrola lotu i odłowy samców do 30 szt. pułapek feromonowych;

• szkodniki pierwotne – jesienne poszukiwania (81 partii kontrolnych jesiennych poszukiwań).

Ochrona pożytecznej fauny owadożernej:
• wywieszanie nowych skrzynek lęgowych oraz schronów dla nietoperzy – 200 szt. średniorocznie;
• czyszczenie starych skrzynek lęgowych – 1360 szt. średniorocznie;
• wykładanie karmy dla ptaków – 200 kg średniorocznie.

Ochrona przed chorobami grzybowymi:

Drzewostany na gruntach porolnych zajmują ok. 4312,42 ha (Obręb Nowogard - 3228,21 ha, Obręb Czermnica - 1084,21 ha),co stanowi 24,5% powierzchni zalesionej. W 2008 roku grzyby korzeniowe występowały na powierzchni 900 ha (huba korzeni – 783 ha, opieńkowa zgnilizna korzeni – 118 ha), natomiast w 2013r. 892,61 ha (huba korzeni - 833,34 ha, opieńkowa zgnilizna korzeni - 59,27 ha). Co roku Nadleśnictwo rejestruje występowanie następujących chorób powodowanych przez grzyby (przykładowo 2013r.): mączniak dębu - 378,71 ha, osutki sosny - 87,99 ha oraz zamieranie drzewostanów liściastych - bukowych: 72,79 ha, dębowych: 71,00 ha, jesionowych: 84,55 ha.

Ochrona przed szkodami od zwierzyny:

W szacowanych szkodach od zwierzyny dominującymi sprawcami są sarna i jeleń, a głównymi szkodami są zgryzanie i spałowanie gatunków iglastych i liściastych w uprawach i młodnikach. Z roku na rok rozmiar szkód jest mniejszy i dominują szkody w przedziale do 20%. Dla przykładu w 2013r. szkody obejmowały ogólną powierzchnię 58,91 ha, w tym 25,86 ha to szkody w uprawach, a 22,17 ha w młodnikach i 10,88 w drzewostanach starszych. Ten niewielki rozmiar szkód ma związek z kompleksem działań ochronnych, hodowlanych i łowieckich. Do głównych działań ochronnych należy grodzenie upraw – gniazd z dębem i bukiem. Wg stanu na 31.12.2013r. powierzchnia grodzeń to 1 192,42 ha, długość 532 980 m.

Ochrona przeciwpożarowa

Lasy Nadleśnictwa Nowogard charakteryzują się najwyższym, I stopniem zagrożenia pożarowego. Największe natężenie występowania pożarów występuje wczesną wiosną, z powodu wypalania traw, oraz latem, ze względu na wysokie temperatury powietrza i niską wilgotność ściółki. Dopiero jesienią zagrożenie pożarowe znacznie się zmniejsza. Straty powstałe w wyniku pożarów często są niewymierne. W płomieniach giną liczne gatunki fauny i flory łąkowej i leśnej, następuje zubożenie przyrody.

Bardzo ważnym czynnikiem kształtującym zagrożenie pożarowe w poszczególnych porach roku są warunki meteorologiczne, takie jak: opady atmosferyczne, prędkość i kierunek wiatru, natężenie promieniowania słonecznego, temperatury powietrza i wilgotności powietrza. W sezonie palności codziennie określany jest stopień zagrożenia pożarowego, podawany na godz. 9.00 i 13.00. Przy wystąpieniu III (najwyższego) stopnia zagrożenia pożarowego i utrzymującej się przez co najmniej pięć kolejnych dni wilgotności ścioły leśnej mierzonej o godz. 9.00 poniżej 10 proc. nadleśnictwo obligatoryjnie wprowadza zakaz wstępu do lasu.

Przez tereny leśne nadleśnictwa przebiegają ważne szlaki komunikacyjne – drogi krajowe i wojewódzkie oraz linie kolejowe, co przyczynia się do zwiększenia zagrożenia pożarowego. Problemem jest także bliskie sąsiedztwo wsi oraz łąk i pastwisk, z których część jest wiosną wypalana przez miejscową ludność.

Największe zagrożenie pożarowe na terenach leśnych spowodowane jest jednak nieprzestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych przez ludzi przebywających w lesie. Z ustawy o lasach wynika m.in., że w lasach i 100 metrów od nich nie można używać otwartego ognia.

   Dzięki obserwacji lasów za pomocą kamery możemy bardzo szybko zlokalizować zagrożenie (fot. archiwum nadleśnictwa)   

Nadleśnictwo Nowogard posiada system ochrony przeciwpożarowej złożony z punktu alarmowo-dyspozycyjnego przy biurze nadleśnictwa oraz systemu telewizji przemysłowej. W okresie wysokiego zagrożenia pożarowego organizowane są także patrole samochodowe. Nadleśnictwo wyposażone jest też w sprzęt do gaszenia pożarów. Na terenie nadleśnictwa zlokalizowana jest sieć punktów czerpania wody oraz dojazdów pożarowych w celu zaopatrzenia wodnego samochodów gaśniczych. Posiadamy też dobrze zorganizowaną łączność bezprzewodową w celu szybkiego reagowania w przypadku wystąpienia pożaru.